Իմ կապույտ-կարմիր երազը
Մանդարինի հոտ է գալիս, ուրեմն արդեն նոր տարի է։ Վրաստանից գնած մանդարինի լիքը տոպրակները ձեռքիս մոտեցա մեքենային, տոպրակները մտովի բաշխեցի բարեկամների մեջ, վերարկուս հագա ու ուղիղ Երևան, բայց Թբ...
Մանդարինի հոտ է գալիս, ուրեմն արդեն նոր տարի է։ Վրաստանից գնած մանդարինի լիքը տոպրակները ձեռքիս մոտեցա մեքենային, տոպրակները մտովի բաշխեցի բարեկամների մեջ, վերարկուս հագա ու ուղիղ Երևան, բայց Թբ...
Երբ մահացավ Լուսիկ տատը ես շատ լաց եղա, այնքան շատ, որ մայրս թաց շորերս փոխեց։ Ինձ թվում էր ուր որ է հետ է գալու, կապելու է կապույտ գոգնոցն ու սկսելու է թելին շարել չորացրած կարմիր տաքդեղը, որ ինքն է...
ՀԱՍԻԿՆ ՈՒ ՊԱՅԾԻԿԸ Աղչի Պայծիկ, նանը մեռավ, տուն արի ,-ոչ հոդաբաշխ հայերենով գոռում էր Հասիկը, և զուգահեռ լաց «ասում»` ոչ թե սովորական լաց էր լինում, այլ լացը հանդիսավոր պա...
Տավուշը Հնդկաստանի հետ ոչ մի կապ չունի, եթե չհաշվենք Դիլիջանի միջազգային քոլեջում սովորող մի քանի հնդիկ ուսանողներին, բայց Դիլիջանն էլ դրանով Քաշմիրը չդարձավ։ Սիրո մասին պատմությունները, սակայն, այլ բ...