Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Գարշահոտ գետերն էլ են թափվում ծովը

10:22 20.06.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Բացի յոթանասունմեկ հազար հինգ հարյուր վեց բնակչից, ոչ մի հետաքրքիր բան չկար քաղաքում: Սովորական, անգույն շենքեր էին՝ առանց ճարտարապետական յուրահատուկ ձեռագրի կամ ոճի, որևէ տեսակի թատրոն կամ ժամանցի վա...

Սարը

09:34 10.06.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Պապին տեսնելու համար պիտի դուրս գար քաղաքից ու երկու ճանապարհից ընտրեր այն մեկը, որ hետ էր տանում: Հետո պիտի ուղիղ գնար. ի տարբերություն առաջ տանող ճանապարհների, hետ տանողները խորդուբորդ չեն, չեն շեղվ...

Մեխը

11:10 19.05.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Չըխք-չըխք: Դադար: Չըխք-չըխք: Նորից դադար: Չըխք-չըխք:   Գիշերվա լռությունը խախտվում է: Մեխը համառ է, մարդն՝ ավելի: Քաղաքի ամենապինդ պատն է գտել ու որոշել՝ մինչև լույս մեխ է խփելու դրա վրա: Լուսա...

Սիրտ

11:47 12.05.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Դանակն էր սրում, երբ արևը մայր մտավ՝ հանգիստ թողնելով շոգից խեղդվող քաղաքը: Դանակը մաքուր շվեյցարական էր՝ ծալովի, մուգ կարմիր, վրան սպիտակ խաչ: Դեռ բանակից մոտն էր: Մեջը նաև խցանահան կար, շշերի, պահած...

Քիմիա

11:06 25.04.2023 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Ամանները պիտի լվար: Եկան, կերան, խմեցին, գնացին: Մենակ Լիզան ասաց. «Ի՞նչ կա օգնելու», բայց Լիզան այն կանանցից էր, որ ամուսնուն չէր սիրում, պարզապես չէր բաժանվում, որովհետև «այդպես ճի...