Հեղինակ` Հովիկ Աֆյան

Մեր հոր վերջին օրը

08:21 29.07.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Դե արի ու հարյուր տարեկան մարդուն հույս տուր: Երեկվա մայրամուտների մեջ թրջված աչքերին նայիր ու ասա, որ վաղն արև է ծագելու: Նույն այդ աչքերի մեջ պատյանը դրված ժանգոտ դաշույները տես ու խոսիր քաղաքում նո...

Ուռա՜, Յուրա

12:23 25.06.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Հունիսն ու սեպտեմբերն ամենասպասված ամիսներն էին: Յուրան լավ փող էր աշխատում, քաղաքն էլ ամուսնանում էր. ոմանք՝ սիրով: Բոլոր հարսանյաց սրահներում հնչում էր Յուրայի՝ աղբյուրի պես զուլալ ձայնը, նույնիսկ դ...

Ակվարիում

11:12 04.06.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Երբ պատուհանները փոխեցին, արևն էլ չէր մտնում տան ոչ մի սենյակ: Ապակիները մուգ շագանակագույն էին, նույնիսկ սև, ավելին՝ պատուհանները ձայնամեկուսիչ էին, ու փողոցի աղմուկը տանը չէր լսվելու այսուհետ, ու ամ...

Փախուստ

13:25 24.05.2024 · Գրական · Հովիկ Աֆյան

Կինը դեղին կոշիկներով էր: Այս ու այն կողմ գնացող դրանք կայարանի մոխրագույն հատակին ու դրան ձուլված մարդկային ոտքերի մեջ նույնիսկ կյանքի մասին էին հուշում: Գնացքը ճիշտ ժամանակին եկավ: Բայց բոլորի աչքեր...