Գրական

Ուշ է, բայց խոսեմ…

Մորս`Մելսիդա Սարգսյանին   Խամրած վարդի թափվող թերթեր: Ի՜նչ միամիտ, ի՜նչ պարզունակ ու թաքուն-թաքուն երջանիկ: Գյուղ է գնացել: Սովորության համաձայն` նստել է հոր կաղնու հովին ու նրանց է հիշում: Ա...

Ամպրոպը

Անկյունում, ծաղկած լորենու վրանի տակ, ես ողողվեցի փարթամ անուշաբուրությամբ։ Մշուշոտ մեծակույտերը բաձրանում էին գիշերային երկնքով, և երբ կլանվել էր վերջին աստղային լուսածերպը, կույր քամին, ձեռքերով դեմ...

Րաֆֆին՝ առասպելի և իրականության սահմանագծին

12:01 30.05.2025 · Գրական · Աշոտ Գրիգորյան

Շուրջ մեկուկես դար է մեզ բաժանում մեծ վիպասանի ապրած ժամանակներից։ Այսօր արդեն նա ավելի շուտ ներկայանում է որպես միֆական մի կերպար, քան միս ու արյուն ունեցած մարդ, մտահոգ հայրենասեր, գրող և հրապարակախ...