Հին ու նոր կամ՝ մեր ու իրական Խարբերդը
Ուղիղ 11 տարի առաջ էր, երբ առաջին անգամ եկա Խարբերդ։ Ոչ այն, որ Երևանի կողքին է, այլ իրականը՝ այն անիրական երկրում։ Դիարբեքիրից մոտ 3 ժամ էր տևում ավտոբուսով ճամփորդությունը դեպի Էլյազըղ՝ 17-րդ դարում...
Ուղիղ 11 տարի առաջ էր, երբ առաջին անգամ եկա Խարբերդ։ Ոչ այն, որ Երևանի կողքին է, այլ իրականը՝ այն անիրական երկրում։ Դիարբեքիրից մոտ 3 ժամ էր տևում ավտոբուսով ճամփորդությունը դեպի Էլյազըղ՝ 17-րդ դարում...
Կտրտող այդ ցուրտը երբեք այդքան հարազատ ու ազատություն շնչող չէր եղել, ինչպես այդ օրը։ Մենք բաց թողեցինք Կարսի հյուրանոցի նախաճաշը և դուրս եկանք նախորդ երեկոյի կերած-խմածը մարսելու։ Իբրև թե։ Մենք՝ ես և...
Հորեղբայր Հապետը հիվանդ էր։ Վարդենիկի նրանց տան դիմաց տարածվող կարտոֆիլի իսկական դաշտը, որն այն ժամանակ ինձ թվում էր անսահման, միակ բանն էր, որ գրավում էր ինձ այդ գյուղական տանը, որտեղ բոլորը գալիս էի...
«Անհավատալի է․․․ Անհավատալի է», -հինգ րոպեն մեկ կրկնում էր ամերիկաբնակ լիբանանահայ Րաֆֆին։ Նա չգիտեր, որ Ջավախքի ճանապարհներով միայն հույսն է արագ անցնում գնում։ Հույսը թե երբևէ այդ ճանապա...
Չափազանց շատ է գրել Ջոն Ափդայքը, թողել է հարուստ գրական ժառանգություն՝ շուրջ 50 հատոր, ինքնարտահայտվել է գեղարվեստական և ոչ գեղարվեստական գրականության ամենատարբեր ժանրերում՝ «սոնետից մինչև ք...