Պահարանը․․.
Ընդամենը 30 րոպե պետք եղավ, որ փոխվեր իր մասին ունեցած իր կարծիքը… Մեղմ եղավ ասվածը: Ուզում էր ասել, որ ինքն իր աչքի գրողը դարձավ… Երկու-երեք օր քայլեց նեղլիկ միջանցքը գրեթե փակող պահա...
Ընդամենը 30 րոպե պետք եղավ, որ փոխվեր իր մասին ունեցած իր կարծիքը… Մեղմ եղավ ասվածը: Ուզում էր ասել, որ ինքն իր աչքի գրողը դարձավ… Երկու-երեք օր քայլեց նեղլիկ միջանցքը գրեթե փակող պահա...
Չի ծնվել, չի մեռել, բայց բոլորը գիտեն նրա մասին, բոլորը հիշում են, ո՞վ է , դե՛, երեխաներ գուշակեք, երեք րոպե ժամանակ ունեք, առաջինը ճիշտ պատասխանողը կստանա մրցանակ: Երեխաները միաբերան գոռացին. -Կիկոս...
Ծովից հենց նոր խլված մարգարտախեցի հիշեցնող կոնֆետի վազը տուն բերեց պապան: Սիրում էր փողոցում ընկած ամեն բան, որ ոչ այնքան արժեքավոր, որքան սիրուն էր թվում, բերել տուն: Անցած անգամ, օրինակ, դելֆինի պոչ...
Ես շատ իմաստուն ծերուկ էի։ Այժմ արդեն այն չեմ, համարեք նույնիսկ, որ ես չկամ։ Բայց մի ժամանակ, երբ ձեզանից յուրաքանչյուրը գար մոտս, և ինչ բեռ էլ տոչորեր նրա հոգին, ինչ մեղքեր էլ տանջեին նրա մտքերը, ես...
Նա միշտ նստում էր պատուհանի գոգին․ այն կողմում, ուր արևը մահանում էր օրվա վերջին, ինչպես հոգնած թիթեռնիկը՝ ապակու վրա: Նրա ձեռքերը կային, բայց չէին շոշափում, նրա աչքերը կային, բայց չէին տեսնում, միայն...